ZSP 1

Lakiernik samochodowy wykonuje czynności związane z remontem i renowacją powierzchni nadwozi samochodowych. Przygotowuje powierzchnię, nakłada powłoki lakiernicze oraz suszy je lub utrwala różnymi technikami.
Zadania i czynności robocze

Lakiernik samochodowy wykonuje czynności związane z remontem i renowacją powierzchni nadwozi samochodowych. Przygotowuje powierzchnię, nakłada powłoki lakiernicze oraz suszy je lub utrwala różnymi technikami.
Mówiąc o lakierniku samochodowym najczęściej mamy na myśli kogoś, kto pracuje w niedużym warsztacie lakierniczym. Wykonuje on czynności lakiernika samochodowych napraw lakierniczych. Ale lakiernik samochodowy może również pracować w fabryce samochodów.

Lakiernik samochodowy przemysłowy pracuje w fabryce samochodów, gdzie jest całkowicie zależny od podziału zadań w zespole i przebiegu procesu technologicznego. Może być zatrudniony przy czynnościach wstępnych, takich jak np. wygładzanie nadwozia z wszelkich chropowatości lub malowanie podkładowe; posługuje się wówczas najczęściej szlifierką ręczną lub mechaniczną. Najważniejsza czynność, tzn. lakierowanie właściwe, zlecane jest z reguły lakiernikom o najwyższych kwalifikacjach i doświadczeniu; pracują oni w specjalnych kabinach lakierniczych przy pomocy pistoletów pneumatycznych. W nowoczesnych fabrykach samochodów coraz więcej czynności wykonują automaty, które mogą zastąpić także lakiernika.

Użytkownik samochodu częściej ma do czynienia z lakiernikiem samochodowym napraw lakierniczych. Praca z samochodami używanymi zmusza go do opanowania dodatkowych umiejętności. Np. po naprawie blacharskiej nadwozie jest z reguły pofałdowane; trzeba je wyrównać masami uszczelniającymi, dobrze wypolerować i dopiero wtedy wielokrotnie lakierować. Wcześniej samochód należy rozbroić, tzn. oczyścić z rdzy i brudu części, które będą lakierowane oraz zabezpieczyć przed zabrudzeniem pozostałe (wymontowanie lub przykrycie kół, lamp, siedzeń itp.) Po zakończeniu lakierowania, samochód musi zostać ponownie zmontowany.

Lakiernik samochodowy napraw lakierniczych sam podejmuje wszystkie decyzje i wybiera sposób naprawy. Wymaga to od niego dużej i stale uzupełnianej wiedzy na temat nowych technologii, lakierów i materiałów pomocniczych. Do jego obowiązków należy też obsługa nowoczesnych kabin lakierniczych.

Lakiernik samochodowy posługuje się wieloma narzędziami - prostymi, jak szlifierki i polerki (ręczne i mechaniczne) oraz specjalistycznymi, jak np. mierniki, (głównie tzw. kubek Forda do mierzenia lepkości farb i lakierów) lub pistolet pneumatyczny. Chociaż coraz częściej do lakiernictwa samochodowego wkraczają komputery oraz zastępujące ludzi automaty lakiernicze, ciągle w tym zawodzie najbardziej liczy się dobre oko i sprawna ręka.

Wymagania psychologiczne
Cierpliwość to najważniejsza cecha lakiernika samochodowego. Osoba, która jej nie posiada, nie poradzi sobie z pierwszymi, żmudnymi etapami nauki zawodu (szpachlowaniem, polerowaniem, szlifowaniem), nie mówiąc o samym lakierowaniu (na powierzchni nie mogą powstać żadne zacieki i chropowatości). Przy kładzeniu lakieru i dobieraniu kolorów trzeba wykazać się ponadto dokładnością, starannością, wyczuciem koloru i spostrzegawczością. Inną ważną cechą, szczególnie pożądaną u lakierników zatrudnionych przy taśmie produkcyjnej jest umiejętność pracy w warunkach monotonnych.
Wymagania fizyczne i zdrowotne

Kandydat do pracy w zawodzie lakiernika powinien być w pełni sprawny fizycznie i ruchowo, mieć zdrowy układ kostno-stawowy oraz mięśniowy. Jest to niezbędne, by mógł np. wytrwać w niewygodnej pozycji, którą czasami musi przyjąć na dłużej podczas pracy. Ogromnie ważna jest duża sprawność układu oddechowego, gdyż lakiernik narażony jest na ciągłe wdychanie szkodliwych oparów powstających podczas lakierowania (nawet wtedy, gdy stosuje coraz mniej toksyczne, tzw. ekologiczne farby i lakiery).
Przeciwwskazaniem do wykonywania zawodu jest astma, skłonność do przeziębień, chorób płuc i oskrzeli, chorób skóry, uczuleń.

Warunki podjęcia pracy w zawodzie
Lakiernik samochodowy powinien mieć wykształcenie przynajmniej podstawowe (do rocznika 1985) lub gimnazjalne (od rocznika 1986); coraz częściej pracodawcy wymagają jednak wykształcenia na poziomie zasadniczej szkoły zawodowej, najlepiej o profilu samochodowym. Drogą dojścia do zawodu jest nauka w zasadniczej szkole zawodowej połączona z praktyką w zakładzie lakiernictwa samochodowego, odbywana pod kierunkiem mistrza. Nauka trwa zwykle 3 lata i kończy się egzaminem czeladniczym przed komisją kwalifikacyjną.

Lakiernik może zdobywać kwalifikacje tak?e na kursach zawodowych organizowanych przez zakłady doskonalenia zawodowego na terenie całego kraju.

Zdobycie tytułu mistrza, który jest najwyższym stopniem w hierarchii zawodowej, wymaga pokonania kolejnych szczebli w karierze zawodowej (ucznia pomocnika i czeladnika) oraz co najmniej 8-letniej praktyki, przeszkolenia pedagogicznego i potwierdzenia kwalifikacji przed komisją w Izbie Rzemieślniczej.

Mistrz może awansować na brygadzistę albo kierownika. Ta możliwość zarezerwowana jest dla pracowników fabryk samochodów lub du?ych zakładów lakierniczych. Dla mistrza związanego z rzemiosłem, najwyższym stopniem awansu jest założenie własnego zakładu lakierniczego.

Możliwości zatrudnienia oraz płace
Pracę w zawodzie lakiernika oferują warsztaty samochodowe i fabryki samochodów. Można również założyć własny zakład - warsztat lakierniczy.

Przeciętne wynagrodzenie w tej grupie zawodowej w 2007 roku na podstawie badań przeprowadzonych przez firmę Sedlak&Sedlak wynosiło 2800,00 zł. Najni?sze wynagrodzenie w tej grupie zawodowej było na poziomie 1300,00 a najwyższe 8100,00 zł.